Jan Długosz opisuje polską Chorągiew Krakowską jako jedną z największych i najbardziej dostojnych w ówczesnej Europie. Czy tak faktycznie było? Nie wiadomo. Rolą Chorągwi w średniowiecznej bitwie było zarządzanie wojskiem. Chorąży nie mógł sobie pozwolić na machanie Nią jak mu się podobało, a upadek chorążego wraz z Chorągwią, oznaczał przegraną a rycerstwo w takim momencie albo uciekało, albo walczyło aż do heroicznej śmierci, albo usiłowało odbić chorągiew i ją ponownie podnieść. Chorągiew była drogowskazem do zwycięstwa. Chorągwie, jednostki walczące w jednej nawiji były wystawiane przez króla, wojewodów, książęta. Każda miała swoją heraldykę, kolorystykę i symbole rodowe. Nie zawsze były biało-czerwone.
Zwiedzając muzea Wojska Polskiego w Warszawie, Narodowe w Krakowie i Warszawie czy Czartoryskich w Krakowie, w wielu miejscach mijamy wiele symboli narodowych, chorągwi, sztandarów, na których Biel i Czerwień są ze sobą trwale połączone.
Srebrna Biel ilustruje czystość, porządek i szlachetność. Kolor czerwony był symbolem ognia i krwi, oznaczał także odwagę i waleczność. Sentencje były haftowane biało-srebrnymi grubymi nićmi z dodatkiem złotych. Sztandary często były ozdabiane frędzlami, wieńczone buńczukami w różnych kolorach. Tłem był kolor czerwony.
Srebrna Biel ilustruje czystość, porządek i szlachetność. Kolor czerwony był symbolem ognia i krwi, oznaczał także odwagę i waleczność.
Lubisz moją twórczość?
Podobają się tobie moje filmy?
Postaw mi kawę w serwisie Buy Coffe
Obojętnie jaką, to Ty zapraszasz.









Dodaj komentarz