xyoutobe instagram tiktok Facebook

Twierdza

Twierdza "Srebrna Góra"

Czatownia Stary Staw

Czatownia Stary Staw

Wianki 2026 Osieczna

Wianki 2026 Osieczna

Auschwitz nie spadło z nieba

Auschwitz nie spadło z nieba

Królewskie Miasto Kraków

Królewskie Miasto Kraków

każdego dnia1

Świat dominacji mężczyzn przechodzi do historii. W ostatnich dekadach doszło do starcia dwóch światów, które nie potrafią, a często nie chcą, rozmawiać tym samym językiem. Szowinizm i Feminizm. Dwie ideologie, dwie wartości, przeciwstawiają sobie świat, który przez całe wieki opierał się na patriarchacie męskim, stawiając kobiety na z góry przegranej pozycji. Nie będzie to materiał o różnicach. Będzie to materiał o szowinistycznym braku akceptacji i zrozumienia faktu, że kobieta, to także człowiek, który, czy to się wielu Szmalcom Alfa podoba czy nie, ma takie same prawa, jak mężczyźni. Inspiracją jest dla mnie książka  Violetty Rymaszewicz „Ile kosztuje żona” Podkreślam słowo: „Inspiracja”, a to oznacza, że nie zawsze i nie wszędzie zgadzam się z argumentami Autorki. Reportażem, który wielokrotnie wywołał u mnie ogromne wzburzenie i wiele wstrząsów, jest Książka – reportaż Katarzyny Włodkowskiej „Na oczach wszystkich”. Ale o te książce trochę później. Justyna Kopińska, autorka wielu reportaży również napisała dwie ważne książki: „Polska odwraca oczy” i „Z nienawiści do kobiet”.

 

 

"Im częściej mężczyźni debatowali nad prawami kobiet, nad tym co kobiety mogą a czego nie, odbierając kobietom prawo do noszenia spodni, tym damski głos zaczął wybrzmiewać coraz głośniej. "

Swoimi Słowami

 Od zarania dziejów, od początków cywlizacji, mężczyźni za wszelką cenę chcieli dominować nad kobietami. „Tradycyjny” podział ról na mężczyzn myśliwych i wojowników oraz na kobiety rodzące dzieci i strzegące domowego ogniska towarzyszył ludziom aż do wieku XVIII naszej ery. Do głosu zaczęły dochodzić sufrażystki  i emancypantki, a w połowie dwudziestego wieku, feministki. Im częściej mężczyźni debatowali nad prawami kobiet, nad tym co kobiety mogą a czego nie, odbierając kobietom prawo do noszenia spodni, tym damski głos zaczął wybrzmiewać coraz głośniej. Królowa Egiptu Kleopatra VII, Władczyni Mezopotamii Ku-Bau (Kubaba), Katarzyna Medycyjska, Królowa Wiktoria, królowe Elżbiety, to wyjątkowe kobiety, wstępujące na trony w państwach zdominowanych przez mężczyzn. Pozycja kobiet w świecie starożytnym zależała przede wszystkim od pozycji dziadka, ojca, brata a później męża. Znaczenie miało również to, czy ktoś był człowiekiem wolnym czy niewolnikiem. W Atenach rolą kobiety było rodzić dzieci, dbać o męża i ciepło domowego ogniska. W Sparcie kobiety miały prawo do dziedziczenia, posiadania własnej ziemi, własnych niewolników co w praktyce równało ich pozycję z mężczyznami. Spartanki mogły stawać do rywalizacji z mężczyznami w zawodach sportowych.

Aleksandria

W Aleksandrii (Egipcie) kobieta miała prawo do posiadania własności – w tym ziemi, zwierząt, niewolników czy sług. Możliwość ta obejmowała także dziedziczenie, co oznaczało, że kobieta mogła przejąć majątek po zmarłych członkach rodziny, jak również przekazać go innym osobom. W Mezopotamii pozycja kobiet była zależna od ich płodności. Miało to ogromne znaczenie, aby mieć prawo do większego dziedziczenia po ojcu, matce czy mężu. Kobiety ciężarne były otoczone prawną opieką. Jakakolwiek przemoc wobec brzemiennej skutkowało surowymi karami i zobowiązaniem do wypłaty sowitego odszkodowania. Kobiety przez całe wieki walczyły o podniesienie swojego statusu i zrównania swoich obywatelskich praw z mężczyznami. Celowo pomijam wieki pomiędzy upadkiem Cesarstwa Rzymskiego aż po koniec wieku osiemnastego. W tym wielowiekowym przekroju czasu prawa wszystkich kobiet były podobne do tych z Aten. Z małymi wyjątkami w niektórych państwach europejskich mieliśmy odrobinę Sparty. 

Współczesność

 

"Współcześni mężczyźni mają wiele pretensji do współczesnych kobiet, gdyż te mają coraz większe wymagania i oczekują, że przyszły dom będą dzieliły z partnerem, a nie mizoginem. "

Swoimi Słowami

Współcześni mężczyźni mają wiele pretensji do współczesnych kobiet, gdyż te mają coraz większe wymagania i oczekują, że przyszły dom będą dzieliły z partnerem, a nie mizoginem. Emancypacja, początki feminizmu, to nie jest dzieło telewizji, jak twierdził na panelu demograficznym zorganizowanym przez Grzegorza Brauna dr. Radomir Nowakowski. 

Sufrażystki i Emancypantki

Mary Wollstonkraft opublikowała dzieło „Wołanie o prawa kobiet”.[1] W Polsce epokowe dzieło wydało Wydawnictwo Mamania. Nie tylko Pani Mary zapragnęła przypomnieć męskiemu światu, że kobieta to nie tylko ktoś, kto nie jest „inwentarzem”, kto tylko sprząta pierze i gotuje, a jak pan i władca zażąda, to rozłoży nogi, ale przede wszystkim jest Człowiekiem, który w niczym nie ustępuje mężczyznom. Głosem francuskich kobiet w wieku XVI była Marie de Gournay. Jej dzieło w XVIII wieku kontynuowała Olympe de Gouges, a właściwie Marie Gouze. Polską pionierką ruchu Emancypantek była mieszkająca we Francji Klementyna z Tańskich Hoffmanowa. To jedna z pierwszych Polek, która była całkowicie niezależna finansowo. To tylko kilka Pań, które postanowiły zamienić przysłowiowe suknie na spodnie i nie poddawać się męskiej dominacji.

Panowie wspierają Kobiety

Emancypacja zaczęła zataczać coraz większe kręgi, a walczące Panie zaczęli wspierać mężczyźni. O ile damski apel ginął wśród krzyków i awantur, to głosu znanych i szanowanych mężczyzn nie dało się tak łatwo uciszyć. John Stuart Mill, to dziwiętnastowieczny filozof i poseł do brytyjskiego parlamentu. W 1869 roku napisał najważniejsze męskie dzieło wspierające emancypację „Poddaństwo kobiet” . Jako pierwszy w historii brytyjskiego parlamentu złożył poprawkę legislacyjną domagającą się przyznania kobietom praw wyborczych. Poprawki nie udało się przyjąć, ale kropla zaczęła drążyć skałę. W tym męskim manifeście upominał się o przyznanie kobietom większych praw. Zaapelował do postępowych ojców i mężów, aby porzucili tradycyjny podział ról i przestali traktować kobiety w domu jako służbę, a zaczęli je szanować i traktować jak na matki, żony i córki przystało.

Pod zaborami

W Polsce pod zaborami emancypację wspierał Aleksander Świętochowski. Jego książka „O emancypacji kobiet” w 1873 roku zdecydowanie krytykowała traktowanie kobiet jako osoby drugiej kategorii od urodzenia aż po grób. Szczególnie ostro skrytykował model tradycyjnego wychowania młodych dziewcząt polegający na całkowitym poddaniu ich woli mężczyznom: najpierw dziadka, ojca i brata, a później, męża. Nieobojętni na los polskich kobiet byli polscy pisarze. Do najsłynniejszych dzieł epoki należą z pewnością „Emancypantki” Bolesława Prusa. Opublikowanie książki wywołało oburzenie obu płci. Z jednej strony Prus oczekuje zmian w podejściu do edukacji kobiet, do podejmowania przez kobiety pracy zarobkowej, do zrównania ich praw obywatelskich. Swoją książką Aleksander Głowacki zaapelował do dziadków, ojców, braci i mężów, aby porzucili dawne przyzwyczajenia i zaczęli traktować kobiety z godnością i szacunkiem. Kobiety nie potrafiły pogodzić się ze wszystkimi decyzjami podjętymi przez główną bohaterkę Madzię. Po szczegóły odsyłam do książki. 

Prawa Wyborcze

Wiek XX przyniósł największe zmiany w poprawie sytuacji wielu kobiet.Jako pierwsza na Świecie prawa wyborcze kobietom przyznała Nowa Zelandia, a miało to miejsce w 1893. W Polsce dekretem Naczelnika Państwa Józefa Piłsudskiego kobiety mogły wybierać od roku 1918. Ostatnim państwem Europy, który przyznał prawo wyborcze kobietom było Księstwo Liechtenstein w 1984. Najwięcej oporu w przyznawaniu jakichkolwiek praw kobietom mają państwa muzłmańskie. Arabia Saudyjska pozwoliła podejmować decyzje wyborcze dopiero w 2015 roku. Pierwszym krajem muzułmańskim, który to uczynił był Azerbejdżan, a nastąpiło to w 1918 roku. W Iranie kobiety miały swoje pięć minut po „Białej Rewolucji” z 1963 roku. Kobiety mogły głosować, swobodnie chodzić po ulicach, uczyć się i pracować. Kobiecą wolność zabrała „Rewolucja Islamska” z 1978-79 wieku. W praw kobietom irańskim pozostało tylko prawo wyborcze.  Turcy pozwolili kobietom głosować w 1934 a w Iraku w 1980. 

 

"Z nienawiści do kobiet mężczyźni są zdolni do popełnienia największych zbrodni. Z poczucia odrzucenia i chorej rządzy władzy nad kobietami również dochodzi do czynów, które nie mieszczą się w normalnej głowie. "

Swoimi Słowami

Rewolucja kulturowa

Rewolucja kulturowa w państwach Cywilizacji Zachodu wywróciły świat wielu mężczyzn do góry nogami. Zmiany nie ominęły także i Polski. Po kilkudziesięciu wiekach (biorąc pod uwagę również te z przed naszej ery), kobiety podniosły głowy, założyły spodnie i postanowiły, że nic już nie będzie takim, jakie było. Postępowe kobiety XXI wieku nie zamierzają rezygnować ze swoich praw i wrócić do roli tradycyjnej żony i matki. Oczywiście, nie wszystkie. Ruch społeczny „Tradwife” jest bardzo popularny wśród Pań konserwatywnych i związanych ze wspólnotami religijnymi. W Republice Federalnej Niemiec dopiero w 1977 roku przeprowadzono ostateczną reformę prawa rodzinnego i kobiety nie musiały już mieć zgody swojego narzeczonego, męża, aby podjąć pracę zarobkową.

Kobiety idą po swoje

Wyzwolone kobiety nie widzą nic złego w tym, aby ich życie seksualne nie podlegało żadnej kontroli. Prawicowi mężczyźni domagają się od kobiet czystości (dziewictwa), wierności i wstrzemięźliwości. Przez pięćdziesiąt lat poznałem wystarczająco wielu przedstawicieli tego rodzaju i niestety, ani wiernością, ani wstrzemięźliwością nie grzeszyli. Emancypacja przebrała się, zmieniła zasady i przezwała się feminizmem. Definicja feminizmu pojawiła się po raz pierwszy a latach sześćdziesiątych ubiegłego wieku. Emancypacja skupiała się przede wszystkim na uwolnieniu kobiet spod władzy mężczyzn, na dostępie do edukacji i uzyskaniu podstawowych praw. Feminizm przyjął spadek po emancypacji, ale zażądał od całego Świata więcej: kobiety zapragnęły przede wszystkim BYĆ, a nie tylko MIEĆ. Wśród przerażonych mężczyzn zaczęli się pojawiąć Mizogini i Incele.

Mizogini i Incele

W astronomicznym skrócie mizogin, to mężczyzna traktujący kobiety przedmiotowo, oceniający kobiety tylko i wyłącznie przez pryzmat atrakcyjności fizycznej, sprowadzający kobiety do przedmiotu, sprzętu domowego. Mizogini jest osoba dyskredytująca intelekt kobiety, często podkreśla, że kobiety nie nadają się do podejmowania nauki na wyższych uczelniach, że nie nadają się do zdobywania tytułów naukowych i przewodzenia komukolwiek w czymkolwiek. Trudno nie zauważyć, że najsłynniejszym mizoginem w Polsce jest Janusz Korwin Mikke, a siłami politycznymi skupiającymi największą grupę mizoginów są obie Konfederacje. W ostatnich dekadach pan Janusz ma sporą konkurencje. Ronald Lasocki, prawicowy publicysta we wrześniu 2023 roku stwierdził, że „kobieta to nie partnerka, ale część dobytku”. Obok mizoginów pojawili się Incele . Oni z kolei obwiniają kobiety o całe zło, jakie ich spotyka w życiu. Incel nigdy nie będzie szukał winy w samym sobie, w swoich charakterze, zachowaniu, ale zawsze będzie atakował kobiety, które jego zdaniem, szukają sobie tylko tych najbardziej wysportowanych, noszących drogie zegarki i jeżdżących drogimi autami. Incel nie szuka pomocy i nie rozwiązuje swoich problemów. Jego świat jest prosty, a mur wybudowany z własnych przekonań pozwala mu bezpiecznie wg niego samego, codziennie funkcjonować.

Manosfera

 

" Byłem przekonany, że niewiele w dzisiejszym świecie potrafi mnie zszokować, ale zakładka „O Nas”, to niebezpieczny, smutny, przerażający i jednocześnie żenujący obraz współczesnego polskiego prawicowego, konserwatywnego mężczyzny. "

Swoimi Słowami

W Polsce Mizogini i Incele znaleźli swój dom na forum braciasamcy.pl[1] Przyznam, że skala „odklejenia” piszących komentarze i tworzących wątki na tym forum staje się niebezpieczna nie tylko dla Pań, ale przede wszystkim dla samych piszących. Wiele treści wielbiących manosferę znajduje się na popularnym w Polsce Wykopie. W 2023 roku rozpoczęła swoją działalność „Fundacja Patriarchat”. Na swojej stronie patriarchat.pl, w zakładce „O Nas”, czytam między innymi takie rzeczy: 

„Biali, heteroseksualni Mężczyźni są dzisiaj marginalizowani na całym zachodzie, tym samym stawiając ich w pozycji obywatela ostatniej kategorii. Mają najmniej do powiedzenia i najwięcej do zapłacenia. Są pierwsi w kolejkach do fundowania przywilejów zdegenerowanym jednostkom, a sami jako ostatni łaskawie otrzymują dostęp do wszelkich usług zarówno publicznych, jak i prywatnych… Edukacja oficjalnie olewa się mężczyzn, ich potrzeby oraz interesy. Istnieją jedynie programy dla wszystkich lub skierowane do kobiet i różnych mniejszości… Przemoc domowa jest dzisiaj całkowicie fałszywą narracją, w której to płeć żeńska i dzieci są ofiarami, a sprawcami mężczyźni… Służba zdrowia sprzyja wyłącznie płci żeńskiej, a nie mężczyznom. Pomimo że mężczyźni płacą za nią więcej w podatkach, otrzymują mniej opieki zdrowotnej…”

Patriarchat.pl

Prezesem fundacji wg informacji podanych w KRS jest Mateusz Maciej Curzydło, związany z najbardziej radykalnym odłamem Konfederacji Wolność i Niepodległość. Na spotkaniu inaugurującym start Fundacji przemawiał nie kto inny, jak Janusz Korwin Mikke. Byłem przekonany, że niewiele w dzisiejszym świecie potrafi mnie zszokować, ale zakładka „O Nas”, to niebezpieczny, smutny, przerażający i jednocześnie żenujący obraz współczesnego polskiego prawicowego, konserwatywnego mężczyzny. To cecha wspólna wszystkich zebranych w Manosferze Mizoginów i Inceli. Łączą ich negatywne, lekceważące i poniżające kobiety opinie, którymi dzielą się na przeróżnych blogach, forach, zamkniętych i ogólnie dostępnych grupach w mediach społecznościowych. 

Elliot Rodgers

22-letni Elliot Rodger w maju 2014 roku wysłał swoim rodzicom, terapeucie i do swoich znajomych swój osobisty manifest pt „My twisted World”. W tym samym czasie opublikował na swoim kanale Youtube film pt „Elliot Rodger’s Retribution”. Obydwa manifesty stały się jednymi z głównych dowodów w śledztwie prowadzonym w sprawie Elliota. W swoim tekście opisał całe swoje nieudane życie, a winę za jego własną nieudolność zrzucił na kobiety. W swoim, jak się okazało po kilku dniach, pożegnalnym filmie wielokrotnie ubliżał wszystkim kobietom, nawet tym, których nigdy nie spotkał na swojej drodze: „Uważacie, że nie jestem was wart. To zbrodnia, której nigdy nie wybaczę. Skoro nie mogę was mieć, dziewczyny, to was zniszczę (…) Odebrałyście mi szansę na szczęśliwe życie, więc ja odbiorę życie wam wszystkim – tak będzie sprawiedliwie (...) Gdybym tylko miał taką możliwość, nie cofnąłbym się przed niczym, by zamienić was wszystkich w sterty czaszek i rzeki krwi – i słusznie. Zasługujecie na unicestwienie, a ja wam je zapewnię. (…) Zmusiliście mnie, bym cierpiał przez całe życie – teraz ja sprawię, że wy będziecie cierpieć. (…) Wy, dziewczyny, które mnie odrzuciłyście, patrzyłyście na mnie z góry, traktowałyście jak śmiecia, oddając się jednocześnie innym mężczyznom. I wy, mężczyźni, którzy wiedliście lepsze życie ode mnie – wy wszyscy, którzy prowadzicie aktywne życie seksualne. Nienawidzę was.” 23 maja 2014 Elliot zaczął mordować od apartamentu, w którym mieszkał z trzema azjatyckimi studentami. Wszyscy zostali zabici nożem. Potem pojechał pod dom studencki żeńskiego stowarzyszenia Alpha Phi. Gdy nikt nie otworzył mu drzwi, zaczął strzelać do osób na ulicy. Zastrzelił na miejscu dwie studentki (Veronikę Weiss i Katherine Cooper). Kolejną jego ofiarą był student, Christopher Michaels-Martinez. Po zabójstwie studenta poruszał się po Isla Vista swoim BMW i strzelał na oślep do ludzi dookoła. Tego dnia zastrzelił sześć osób, a kolejnych czternaście ranił. Po strzelaninie z policją, rozbił swój samochód i popełnił samobójstwo.

Alek Minassian

Alek Minassian, to osoba, której nazwisko nic nikomu nie powie. Urodzony 3 listopada 1992 roku w imigranckiej rodzinie, nielubiany w szkole, z patologicznej rodziny, dorastał w poczuciu krzywdy i niesprawiedliwości. Jak wielu Inceli, pokochał jedyny Świat, w którym całkowicie mógł skryć się pod jakimś avatarem i nie być przez nikogo ocenianym. Świat Internetu i komputerów. Alek, tak jak i ogół Inceli, podzielił Świat mężczyzn na 20 procent panów idealnych i całą resztę. Te 20 procent zgarniała wszystko, co najlepsze, w tym również kobiety. 23 kwietnia 2018 roku wsiadł do swojego samochodu i wyruszył na ulice Toronto. Na odcinku kilometra taranował przechodniów, celując głownie w kobiety. W wyniku jego śmiertelnego rajdu życie straciło jedenaście osób, głównie kobiety.

Incele w Polsce

 

" W Polsce rocznie dochodzi do około dwóch milionów zbrodni przeciwko kobiecemu życiu i zdrowiu. Zdecydowana większość ma podtekst seksualny i jest ściśle połączony z długotrwałą przemocą domową. "

Swoimi Słowami

O sprawie Pani Karoliny Piaseckiej, żony Rafała P. radnego z ramienia prawicowej partii, która była ofiarą przemocy przez wiele lat, mówiła cała Polska. [1] Pani Marta, żona szanowanego przedsiębiorcy z branży optycznej w marcu 2016 roku została przez męża skatowana i przy udziale jego kolegów, brutalnie zgwałcona. W trakcie przeszukania jego domu śledczy odnaleźli pod łóżkiem małżeńskim siekierę, a w telefonie sprawcy jak i pokrzywdzonej wiele smsów pisanych przez męża „Dzisiaj ciebie zajebię”. Jeżeli ktoś liczył na to, że pomimo złamania kręgosłupa, wyrywania paznokci, śladów przypalania i wielu ran ciętych sprawcy otrzymali wyroki dożywocia, to muszę niestety rozczarować. Najwyższym wyrokiem było jedenaście lat pozbawienia wolności. [2] W Polsce rocznie dochodzi do około dwóch milionów zbrodni przeciwko kobiecemu życiu i zdrowiu. Zdecydowana większość ma podtekst seksualny i jest ściśle połączony z długotrwałą przemocą domową. Panowie czują się bezkarni, bo widzą, że strach, przerażenie, jest najskuteczniejszą metodą na ich bezkarność.

Na oczach wszystkich

Historię Pani Ewy i jej brutalnego męża Mariusza Sz. niewielu dzisiaj pamięta. Wydarzenia z kaszubskiej wsi zatarł mijający czas. Matkę Alicji jej ojciec i znajomi sprawcy gwałcili w piwnicy. Kiedy skończyli z mamą, wchodzili do pokoju córek i gwałcili córki. Kilkuletnie córki. Ostatni raz o takim okrucieństwie czytałem w książkach opisujących zbrodnię na Wołyniu. Za gwałt na żonie mężczyzna pobierał po 20 złotych od każdego członka rodziny i każdego „kolegi”. Kobieta przez dwa lata była więziona w piwnicy, otrzymywała tylko chleb i wodę, nie mogła się przebrać, nie mogła iść się wykąpać, potrzeby fizjologiczne załatwiała w miejscu, gdzie była przywiązana. Horror Pani Ewy , Alicji i jej siostry trwał 97 tygodni. Od stycznia 2009 roku, aż do grudnia 2010 roku. Co najbardziej szokuje w tej sprawie, to fakt, że prokuratura Rejonowa w Pucku dwukrotnie odmawia wszczęcia postępowania, bo ofiara zapewne kłamała. Czy to nie przypomina działań wymiaru sprawiedliwości z Zabrza i pewnego katolickiego domu dziecka? Sprawą zainteresowała się dziennikarka Gazety Wyborczej Katarzyny Włodkowskiej i dopiero reportaż o historii Pani Ewy porusza prokurator Annę Szczepaniuk-Milewską, która nie ma żadnych wątpliwości i doprowadzi do skazania Mariusza Sz. i jego kompanów. Mariusz Sz. otrzymał najwyższy wymiar kary, jaki znajdował się w kodeksie karnym w momencie popełnienia tej zbrodni: dwadzieścia pięć lat więzienia.[1]

Incele w życiu

W poszukiwaniu odpowiedzi na tezy, które tak śmiało przedstawiam w filmie, trafiłem między innymi na wiele rolek, które w pewien sposób puentują mój film jedną wspólną klamrą. Mizogini i Incele żyją wśród Nas, a dowodem na ich istnienie są ich własne komentarze. Jedne mogą bawić, inne wzbudzić politowanie. Są zamieszczane również takie, które powinny zainteresować odpowiednie służby. Ich autorzy wprost deklarują, że jak kobietom dalej „będzie odbijać ich niezależność”, to oni i tak wezmą to, co wg nich, im się należy. Jak nie po dobroci, to siłą.

Sprawiedliwość, to nie komunizm

Świat nie jest i nigdy nie był sprawiedliwy. Nawet gdyby był, to Sprawiedliwość nie jest definicją równości. To nie komunizm. Co pozostaje więc wszystkim znajdującym się pod kloszem Manosfery? Zmądrzeć, zrozumieć, zaakceptować i wyjść samemu sobie naprzeciwko. I co najważniejsze, nie słuchać polityków Konfederacji w tej dziedzinie życia. Czasy, kiedy w Europie kobieta była kelnerką na bankiecie życia, przy którym ucztuje mężczyzna, dawno przeminął. Potrafię mimo wszystko ich wszystkich nawet trochę zrozumieć. Przecież to, że coś im nie wychodzi, coś się nie udaje, to przecież oczywiste, że to wina Tuska.

[1] https://katarzynawlodkowska.pl/dom-zly/

[1] Magdalena Koicińska „Karolina Piasecka: Bił mnie tylko w nocy” Wysokie Obcasy; 6 maja 2017 roku.

[2] https://www.fakt.pl/wydarzenia/polska/krakow/znany-optyk-z-malopolski-skatowal-zone-zapadl-wyrok/8b1p791

[1] https://braciasamcy.pl/

[1] https://www.historyhit.com/the-founder-of-feminism-who-was-mary-wollstonecraft/

Lubisz moją twórczość?
Podobają się tobie moje filmy?
Postaw mi kawę w serwisie Buy Coffe
Obojętnie jaką, to Ty zapraszasz!